Κλιματική κρίση, υδατική κρίση, αγροτική κρίση, ή πνευματική κρίση;
Η ομιλία μου στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
Στις 19 Ιανουαρίου 2026 παρουσίασα, μετά από πρόσκληση, το θέμα που αναγράφεται στον τίτλο αυτής της ανάρτησης σε φοιτητές του Τμήματος Γεωπονίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Η παρουσίασή μου έγινε εξ αποστάσεως στην Εκδήλωση Public Science που έλαβε χώρα στην Άρτα. Η παρουσίασή μου έχει αναρτηθεί στην Ιτιά, αλλά και αμέσως παρακάτω:
Η θέση που παρουσίασα είναι ότι και οι τέσσερις κρίσεις στις οποίες αναφέρομαι είναι σκόπιμες, με τη διαφορά ότι η τελευταία είναι πραγματική και επικίνδυνη κρίση, ενώ οι άλλες τρεις είναι στημένες χωρίς πραγματικό αντίκρυσμα. Όλες οι κρίσεις έχουν σχεδιαστεί απ’ την κλίκα των κοντρολιγαρχών, στην επιδίωξή τους για απόλυτη παγκόσμια ηγεμονία. Μια καλή ιδέα για το πώς θα έμοιαζε ο πλανήτης αν τα κατάφερναν μπορεί κανείς να σχηματίσει παρατηρώντας το Επσταϊν-ιστάν. Αναφέρθηκα σ’ αυτό εν τάχει, ως στοιχείο κλειδί που αποκαλύπτει την πνευματική και συνάμα ηθική κατάρρευση, στην προτελευταία διαφάνειά μου, παρουσιάζοντας τη σχέση μαζί του διάφορων φερόμενων ως διανοούμενων:
Δεν παρουσίασα την κύρια έρευνά μου για το κλίμα, τα ευρήματα της οποίας αμφισβητούν τη λεγόμενη «κλιματική επιστήμη» (στην πραγματικότητα κλιματική σοφιστεία) στο σύνολό της. Μια περίληψη αυτών των ευρημάτων υπό μορφή δεκαλόγου έχω δώσει σε παλιότερη ανάρτησή μου:
Όμως η έρευνά μου ψάχνει παράλληλα και ένα άλλο μονοπάτι. Αυτή η παράλληλη έρευνά μου είναι ιστορική, με στόχο να αποκαλύψει γιατί και πώς στήθηκε η κλιματζέντα, και ποιες είναι οι πραγματικές επιδιώξεις της.1 Η εν λόγω παρουσίασή μου εντάσσεται σε αυτόν τον παράλληλο κλάδο της έρευνάς μου.
Προφανώς δεν έχω αυταπάτες ότι τα ευρήματά μου στην κύρια και την παράλληλη έρευνά μου θα γίνουν αποδεκτά απ’ το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας κι απ’ το ευρύ κοινό. Αντίθετα:
Τα ευρήματα της κύριας (επιστημονικής) έρευνάς μου αντιμετωπίζονται ως εσφαλμένα με το επιχείρημα ότι αντιβαίνουν στην κυρίαρχη επιστήμη. Και δεν έχει σημασία πως κανένας δεν εντόπισε κανένα σφάλμα στις εργασίες μου.
Όσο για τα ευρήματα της παράλληλης (ιστορικής) έρευνάς μου, αυτά αντιμετωπίζονται ως συνωμοσιολογίες. Και δεν έχει σημασία που, για ό,τι έχω γράψει, παραθέτω πλήρη στοιχεία από πρωτογενείς πηγές. Στοιχεία που τεκμηριώνουν απόλυτα τους ισχυρισμούς μου.
Έχω πλήρη επίγνωση για τις δυσκολίες, αλλά δεν πτοούμαι. Ούτε με ενοχλούν οι ταμπέλες του αρνητή2 και του ψεκασμένου που έχω «κατακτήσει».
Οι λόγοι που δεν περιορίστηκα στην κύρια επιστημονική έρευνα για το κλίμα, αλλά έκανα και την παράλληλη έρευνα ήταν αρχικώς για να εξηγήσω τους λόγους για τις προσπάθειες λογοκρισίας και φίμωσης, τόσο δικής μου όσο και άλλων ερευνητών, αλλά και τις δυσκολίες που είχα για να δημοσιεύσω την έρευνά μου.3
Τα αποτελέσματα της έρευνάς μου αυτής ήταν εξαιρετικά θετικά για μένα:
Έδωσα τις απαντήσεις στα ερωτήματα που με ώθησαν να ξεκινήσω την παράλληλη έρευνα.
Κατανόησα καλύτερα τον κόσμο που ζούμε, ψάχνοντας τις διασυνδέσεις και συνέργειες με παράλληλες ατζέντες που προωθούν οι κοντρολιγάχες (π.χ. μαζικές μεταναστεύσεις, τάχα κλιματικές, αναξιοκρατία, κινήματα τύπου ΛΟΑΤΚΙ, βιοόπλα).
Το κυριότερο, ενίσχυσαν την εμπιστοσύνη μου στα επιστημονικά ευρήματά μου για το κλίμα, αλλά και τη θέλησή μου να συνεχίσω αυτή την επιστημονική έρευνα. Ο μηχανισμός αυτής της ενίσχυσης ήταν απλός: Κατάλαβα πως, παρά την πολυπλοκότητά τους, τα κλιματικά μοντέλα βασίζονται σε ρηχή επιστήμη σκόπιμα διαστρεβλωμένη ώστε να προβάλλεται δυσοίωνο μέλλον και να υπηρετείται η κλιματζέντα. Απ’ τη στιγμή που καταλάβει κάποιος πως πρόκειται για ρηχή και παραποιημένη επιστήμη είναι πολύ πιο εύκολο να την αντικρούσει.
Αλλά πιστεύω τα ευρήματά της παράλληλης ερευνάς μου μπορεί να είναι πολύ χρήσιμα και για όλους:
Αυτοί που μαζεύουν χρήματα, απ’ αυτά που μοιράζονται άφθονα σε όσους προωθούν την κλιματζέντα (είτε είναι επιστήμονες είτε επικοινωνιολόγοι/δημοσιογράφοι) για να κοροϊδεύουν (είτε εν γνώσει τους είτε και ανυποψίαστα) την κοινωνία, καλό είναι να γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να κοροϊδεύουν τους πάντες. Κάποιοι είναι υποψιασμένοι και γνωρίζουν «τι παίζει». Και δεν δίνουν άφεση αμαρτιών ούτε στους ανυποψίαστους. Θα όφειλαν να υποψιαστούν. Όταν κάποιος σου δίνει αφειδώς λεφτά, κάποιον σκοπό θα έχει — κι αυτός δεν θα είναι η σωτηρία του πλανήτη.
Διάφοροι που έχουν θέσεις ευθύνης και χρησιμοποιούν την «κλιματική κρίση» ως αποδιοπομπαίο τράγο4 για απόσειση των ευθυνών τους, καλό είναι να γνωρίζουν ότι κάποιοι άλλοι ξέρουν πως λένε ψέματα και ότι, σύμφωνα με τον Σοφοκλή, «ουδέν έρπει ψεύδος εις γήρας χρόνου». Ή κατά το κοινώς λεγόμενο, «το ψέμα έχει κοντά ποδάρια».5
Διάφοροι φερόμενοι ως αριστεροί που πιστεύουν πως η κλιματζέντα θα ρίξει τον καπιταλισμό ή θα κάνει δίκαιη ανακατανομή εισοδημάτων, καλό είναι να γνωρίζουν ότι υπηρετούν τους κοντρολιγάρχες και το Επσταϊνιστάν. Αν πιστεύουν ότι πρόσωπα όπως οι Ροκφέλερ, οι Ρότσιλντ, ο Αλ Γκορ, ο Μπιλ Γκέιτς, ο Τζορτζ Σόρος, οι επίγονοι του Χένρι Κίσιγκερ και του Κλάους Σβαμπ, και οι άλλες αγγελικές δυνάμεις του Επσταϊνιστάν θα ρίξουν τον καπιταλισμό, θα τους πρότεινα να το ξανασκεφτούν. Κι αν ακόμη βιοπορίζονται απ’ τα κονδύλια που οι εν λόγω αγγελικές δυνάμεις μοιράζουν αφειδώς αριστερά και δεξιά, θα μπορούσαν να σκεφτούν ότι υπάρχουν κι άλλα επαγγέλματα που δεν προϋποθέτουν να πουλάει κανείς την ψυχή του στο διάολο.
Το ευρύ κοινό είναι καλό να έχει τη δυνατότητα να βρίσκει εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης, τέτοιες που να δίνουν τη σχετική τεκμηρίωση, ώστε να μπορεί ο καθένας να ψάξει καλύτερα και να σχηματίσει τεκμηριωμένη άποψη. Είναι βέβαια δύσκολο αυτό. Πώς μπορεί η εναλλακτική πληροφόρηση να φτάσει στο ευρύ κοινό, την ώρα που τα ΜΜΕ θα τη σαμποτάρουν; Πώς μπορεί κανείς, χωρίς χρήματα, να τα βάλει με οργανωμένη σε παγκόσμιο δίκτυο, πανίσχυρη και οικονομικά εύρωστη προπαγάνδα; Αλλά παρά τις δυσκολίες νομίζω αξίζει τον κόπο.
Βλ. και παλιότερη (2019) παρουσίασή μου και τους συνδέσμους στην εφημερίδα Repubblica: D. Koutsoyiannis, Personal knowable moments (DK-moments) for high-order characterization of coincidence in totalitarianism, Self-organized lecture, doi:10.13140/RG.2.2.23117.38885/1, Bologna, Italy, 17 December 2019.
Βλ. παλιότερη (2008) παρουσίασή μου: D. Koutsoyiannis, Climate change as a scapegoat in water science, technology and management, EUREAU Workshop on Climate Changes Impact on Water Resources with Emphasis on Potable Water, Chania, doi:10.13140/RG.2.2.35519.71843, European Association of Water and Wastewater Services, Hellenic Union of Water and Wastewater Enterprises, 2008.




Θερμά συγχαρητήρια! Θα συνιστούσα σε όλους τους αναγνώστες αυτού του άρθρου να το προωθήσουν σε γνωστούς και φίλους τους, καθώς και στους «επώνυμους» δημοσιογράφους, πολιτικούς και διανοουμένους ζητώντας τους παράλληλα την άποψή τους.