Πέρα απ' τη Συναίνεση για την Κλιματική Αλλαγή
Το Διεθνές Συνέδριο της Ουγγρικής Ακαδημίας Επιστημών στη Βουδαπέστη
[Υπάρχει και αγγλική έκδοση της ανάρτησης—There is also an English version of this post]
Στις 8 Δεκεμβρίου 2025, πραγματοποιήθηκε μια σημαντική επιστημονική εκδήλωση στη Βουδαπέστη, στην Ουγγρική Ακαδημία Επιστημών, και αισθάνομαι υπερηφάνεια και τιμή που συνέβαλα σε αυτήν.
Η Ουγγρική Ακαδημία Επιστημών είναι στενά συνδεδεμένη με την κλιματολογία, καθώς είναι ο τόπος όπου ο μεγαλύτερος κλιματολόγος της ιστορίας, ο Milutin Milanković, ανέπτυξε τη θεωρία του. Σημειώνω ότι χρησιμοποιώ τον παραδοσιακό όρο κλιματολογία για την επιστήμη του κλίματος, καθώς δεν μου αρέσει ο μεταμοντέρνος όρος «κλιματική επιστήμη», ο οποίος ουσιαστικά αποτελεί ευφημισμό για την κλιματική σοφιστεία.
Ήταν η πρώτη φορά που επισκέφθηκα την Ουγγαρία, παρόλο που τρέφω μεγάλη εκτίμηση για τη χώρα και τους κατοίκους της. Θεωρώ τους Ούγγρους ως εξαίρεση μέσα στην παρακμάζουσα Ευρωπαϊκή Ένωση. Η επίσκεψή μου όχι μόνο επιβεβαίωσε την άποψή μου, αλλά και την ενίσχυσε. Εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα απ’ τη Βουδαπέστη, μια πόλη που έχει διατηρήσει τη μεγαλοπρέπεια που είχε πριν τον πόλεμο. Έχουν επισκευάσει τα κτίρια που καταστράφηκαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην αρχική τους μορφή. Διατηρούν τις παλιές ευρωπαϊκές παραδόσεις, ένα σημάδι των οποίων (που ευνοεί την ταπεινότητά μου) είναι ότι σέβονται τους ηλικιωμένους. Για παράδειγμα, εμείς οι ηλικιωμένοι μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς χωρίς εισιτήριο...
Ο πρόεδρος του συνεδρίου, καθηγητής Gábor Náray-Szabó, κατέστησε σαφές ότι η Ακαδημία είναι πιστή στο «ορθόδοξο» δόγμα για το κλίμα, με εξαίρεση έναν ακαδημαϊκό, αυτόν που εμφανίζεται στη φωτογραφία παραπάνω και ήταν ο διοργανωτής της εν λόγω εκδήλωσης. Παρ’ όλα αυτά, η Ακαδημία δέχτηκε να φιλοξενήσει μια εκδήλωση με σκοπό την παρουσίαση αντικρουόμενων απόψεων για την κλιματική αλλαγή. Αρχικά, το σχέδιο ήταν να πραγματοποιηθεί διάλογος μεταξύ των αντίθετων πλευρών («μπλε-κόκκινη ομάδα»), αλλά, όπως με ενημέρωσαν, το Τμήμα Γεωεπιστημών δεν δέχτηκε την ιδέα. Αυτό δεν με εξέπληξε, φυσικά. Οι φανατικοί του κλίματος είναι ανίκανοι να συμμετάσχουν σε οποιοδήποτε είδος επιστημονικού διαλόγου — πιθανώς επειδή αυτό θα εξέθετε την επιστημονική τους γύμνια.
Η παρουσίασή μου στο συνέδριο, μεταφρασμένη στα ελληνικά (με εξαίρεση λίγα γραφήματα που παρέμειναν στα ελληνικά), μπορεί να μεταφορτωθεί από τον παρακάτω σύνδεσμο ή από την ιστοσελίδα της ερευνητικής ομάδας Ιτιά του ΕΜΠ.1
Τα κύρια σημεία που παρουσίασα συνοψίζονται στον κλιματικό δεκάλογο μου, ο οποίος περιλαμβάνει τα κύρια αποτελέσματα της πρόσφατης έρευνάς μου.
Η κλιματική αλλαγή είναι πραγματική —και η κλιματική κρίση επίσης (αλλά μόνο στην πολιτική).
Η κλιματική αλλαγή είναι πραγματική σε όλη την ιστορία της Γης, διάρκειας 4.5 δισεκ. ετών.
Η κλιματική κρίση είναι καθαρά πολιτικό ζήτημα, χωρίς καμία σχέση με την πραγματικότητα.
Στην ατμόσφαιρα δεν υπάρχει φαινόμενο θερμοκηπίου, ούτε αέρια θερμοκηπίου.
Αυτοί είναι παραπλανητικοί όροι, των οποίων οι πραγματικές έννοιες είναι «επίδραση ατμοσφαιρικής ακτινοβολίας» (ΕΑΑ) και «αέριο ενεργό στην ακτινοβολία» (ΑΕΑ), αντίστοιχα.
Η ΕΑΑ εξαρτάται κυρίως από τη θερμοβαθμίδα στην ατμόσφαιρα.
Στην ισορροπία (ισόθερμη ατμόσφαιρα) η ΕΑΑ είναι μηδενική.
Σε περίπτωση θερμοκρασιακής αναστροφής, η ΕΑΑ έχει αποτέλεσμα την ψύξη και όχι τη θέρμανση της Γης.
Στην πρότυπη ατμόσφαιρα (με θερμοβαθμίδα 6.5 K/km) η ΕΑΑ κυριαρχείται απ’ το H₂O (υδρατμούς και σύννεφα).
Το CO₂ παίζει πολύ μικρό ρόλο (ποσοτικοποιημένο σε 4-5%).
Οι μετρήσεις ακτινοβολίας μακρών κυμάτων (ΜΚ) επί έναν αιώνα δεν δείχνουν καμία αλλαγή στην ΕΑΑ.
Η σημαντική αύξηση του ατμοσφαιρικού [CO₂] δεν έδωσε κάποιο διακριτό σήμα.
Δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι η αύξηση της [CO₂] προκαλεί θέρμανση στην ατμόσφαιρα.
Αντιθέτως, τα παλαιοκλιματικά και τα σύγχρονα δεδομένα υποστηρίζουν την αντίστροφη αιτιότητα, καθώς η αύξηση της θερμοκρασίας συμβαίνει πριν από αυτήν του [CO₂].
Τα κλιματικά μοντέλα ενσωματώνουν μια κατεύθυνση αιτιότητας αντίθετη απ’ αυτήν που διαπιστώνεται απ’ τα δεδομένα.
Το ισοζύγιο άνθρακα στην ατμόσφαιρα κυριαρχείται από φυσικές διεργασίες.
Οι ανθρώπινες εκπομπές CO₂ (από ορυκτά καύσιμα κτλ.) αποτελούν μόνο το 4% του συνόλου.
Η αύξηση της θερμοκρασίας οδήγησε σε σημαντική αύξηση των φυσικών εκπομπών CO₂.
Τα ισοτοπικά δεδομένα άνθρακα (δ¹³C, Δ¹⁴C) δείχνουν αλλαγές στην ισοτοπική σύνθεση του ατμοσφαιρικού CO₂, αλλά κανένα σημάδι ανθρώπινης επιρροής.
Αντίθετα, δείχνουν ότι οι αλλαγές που παρατηρούνται οφείλονται σε φυσικές διεργασίες.
Η δυναμική του ατμοσφαιρικού CO₂ μπορεί να ανακτηθεί από φυσικές διεργασίες μόνο.
Πολλαπλά στοιχεία επιβεβαιώνουν τον χρόνο παραμονής του ατμοσφαιρικού CO₂ στα 4 χρόνια, παρά τις εκτιμήσεις της «κλιματικής επιστήμης» που φτάνουν σε χιλιάδες χρόνια.
Η αύξηση της θερμοκρασίας τον 21ο αιώνα είναι συμβατή με αλλαγές στην ηλιακή (βραχέων κυμάτων—ΒΚ) ακτινοβολία που απορροφάται από τη Γη.
Η παρουσίασή μου περιέχει αρκετά πρωτότυπα σημεία, τα οποία δεν περιλαμβάνονται στις προηγούμενες δημοσιεύσεις μου. Μια ενδιαφέρουσα προσθήκη είναι αυτή που φαίνεται στο παρακάτω γράφημα, όπου έχω προσθέσει τις παρατηρήσεις των τελευταίων τριών ετών στη γραφηματική περίληψη της εργασίας του 2023:
D. Koutsoyiannis, C. Onof, Z. W. Kundzewicz, and A. Christofides, On hens, eggs, temperatures and CO₂: Causal links in Earth’s atmosphere, Sci, 5 (3), 35, doi:10.3390/sci5030035, 2023.
Μπορεί να διαπιστωθεί ότι αυτές οι νεότερες παρατηρήσεις συμφωνούν απόλυτα με όσα γράψαμε σχεδόν τρία χρόνια νωρίτερα.
Οι τελικές παρατηρήσεις της παρουσίασής μου είναι οι εξής:
Η θεώρηση του ανθρωπογενούς CO₂ ως ρυθμιστή του κλίματος είναι εμπειρικά αβάσιμη αν λάβουμε σωστά υπόψη:
τις φυσικές εκπομπές CO₂ (∼25 φορές μεγαλύτερες)·
την επίδραση του H₂O (υδρατμοί + σύννεφα, ∼20 φορές μεγαλύτερη)·
την τεράστια πολυπλοκότητα του κλιματικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου της βιόσφαιρας.
Τα κλιματικά μοντέλα διαφωνούν με την παρατήρηση ενώ αντιστρέφουν αιτία και αποτέλεσμα.
Σε πολύπλοκα συστήματα, τα δεδομένα είναι κυρίαρχα —και τα δεδομένα έχουν διαψεύσει την κυρίαρχη θεωρία για το κλίμα.
Το πρότυπο με επίκεντρο τις ανθρωπογενείς εκπομπές ήταν ένα πολιτικό σχέδιο που επιστράτευσε την επιστήμη για να του προσδώσει κύρος.
Η «κλιματική επιστήμη» δεν είναι επομένως απλώς μια διεφθαρμένη επιστήμη —είναι ένα ειδικά κατασκευασμένο όργανο που φοράει την εργαστηριακή στολή της επιστήμης ενώ εγκαταλείπει τη μέθοδό της.
Δουλειά των επιστημόνων είναι να καταρρίπτουν τις εσφαλμένες θεωρίες και να απομακρύνουν την επιστήμη απ’ την πολιτική —όχι να παρουσιάζονται ως σωτήρες του πλανήτη.
Υπάρχει και βίντεο με την ομιλία μου στα αγγλικά.
Τα βίντεο για τις άλλες ομιλίες είναι προσβάσιμα απ’ την προαναφερθείσα ιστοσελίδα της Ιτιάς, καθώς και από την ακόλουθη έκθεση του διοργανωτή, καθηγητή László Szarka.
Η έκθεση αναφέρεται και σε επιστημονική εκδήλωση που προηγήθηκε το πρωί της ίδιας μέρας, οργανωμένη απ’ το Energy Working Group of the Batthyány Society of Professors καθώς και σε αυτή που επακολούθησε, μια πολιτιστική εκδήλωση που διοργάνωσε το Academy Club με τίτλο Ιερότητα, παράδοση, νεοτερικότητα – Βραδιές τέχνης στην Ακαδημία XVI (σε μηχανική μετάφραση) με δείπνο. Οι προσκεκλημένοι του συνεδρίου απόλαυσαν τη συναυλία (Choirs Cantemus και Pro Musica από τη Nyíregyháza), έκθεση σμάλτων με βυζαντικής έμπνευσης εκθέματα (της Anastasia Vdovkina), κρασιά (της Enikő Luka από το Sopron) και ζωντανές συζητήσεις με άλλους συμμετέχοντες. Φωτογραφίες υπάρχουν εδώ.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 2025-12-19: Φωτογραφία απ’ το συνέδριο
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 2026-01-06: Το πλήρες υλικό του συνεδρίου (διαφάνειες των παρουσιάσεων και βίντεο) έχει αναρτηθεί στον ιστότοπο της Clintel.
ΥΓ. Αφιερωμένο στην αγαπημένη μου σύζυγο Αννούσκα. Την ώρα που έγραφα αυτό το κείμενο (πρωτότυπο στα αγγλικά) ήταν η ονομαστική της γιορτή (9 Δεκεμβρίου). Ήταν η πρώτη φορά μετά από 42 χρόνια που δεν τη γιορτάσαμε, καθώς δεν την έχω πια...
Ο ιστότοπος της Ιτιάς περιέχει επίσης τις παρουσιάσεις των άλλων ομιλητών του συνεδρίου και άλλες σχετικές πληροφορίες.
Μιά παρουσίαση που δείχνει ότι υπάρχουν και Έλληνες διαφορετικοί από τους κυβερνώντες.